Il Teatro greco di Taormina.

Il Teatro greco di Taormina.

Il teatro di Taormina (Tauromenion) avrebbe un’origine ellenistica – sulla base dei pochi documenti archeologici potrebbe essere del III secolo a.C.[1][2] – ma si presenta totalmente romano nel suo aspetto oggi visibile. La struttura originaria era legata ad un piccolo santuario di cui resta il basamento sul belvedere che sovrasta la cavea. Una prima ricostruzione dell’edificio si ebbe in età repubblicana o primo Impero, forse sotto Augusto, per poi essere ampliato nella prima metà del II secolo d.C. nelle forme oggi note. L’edificio raggiunse i 109 metri di diametro massimo, con un’orchestra dal diametro di 35 metri, per una capienza di circa 10000 spettatori.  In pieno e nel tardo Impero l’edificio venne adattato ad ospitare le venationes (spettacoli di lotta tra gladiatori e bestie feroci), trasformandosi in un vero e proprio anfiteatro: l’orchestra venne mutata in arena sostituendo le gradinate inferiori con un corridoio a volta che connetteva ad un ipogeo al centro dello spiazzo, dove le macchine sceniche permettevano gli “effetti speciali” del combattimento. Infine, in epoca tardo antica, venne realizzato il portico alle spalle della scena[1]. Il suo abbandono probabilmente è da ascriversi con l’assedio dei Vandali e con il conseguente decadimento dell’Impero.


 

Το θέατρο της Τaormina έχει ρίζες ελληνιστικής προέλευσης – βάση των  λίγων αρχαιολογικών εγγράφων. Θα μπορούσε να είναι του τρίτου αιώνα π.Χ.  Σήμερα φαίνεται εντελώς ρωμαϊκό. Η αρχική δομή συνδέθηκε με ένα μικρό ιερό του οποίου παραμένει η βάση για την επιφυλακή πάνω από το αμφιθέατρο. Μια πρώτη ανακατασκευή του κτιρίου πραγματοποιήθηκε στο Ρεπουμπλικανική εποχή ή τις αρχές της Αυτοκρατορίας, ίσως την εποχή του αυτοκράτορα  Αυγούστου, και  να επεκταθεί κατά το πρώτο μισό του δεύτερου μ.Χ. αιώνα στη σημερινή μορφή του. Το κτίριο έφθασε τα 109 μέτρα με μέγιστη διάμετρο ορχήστρας 35 μέτρων, με χωρητικότητα περίπου 10.000 θεατών. Σε πλήρη μορφή παρουσιάζεται στα τέλη της αυτοκρατορίας. Το κτήριο προσαρμόστηκε για να στεγάσει τα venationes (πάλη μεταξύ μονομάχων και  άγριων ​​θηρίων), μετατρέπεται σε ένα πραγματικό αμφιθέατρο: η ορχήστρα άλλαξε με την αντικατάσταση των κερκίδων στην αρένα με χαμηλότερο θολωτό διάδρομο που συνδέεται με ένα υπόγειο στο κέντρο της εκκαθάρισης, όπου τα μηχανήματα σκηνής επέτρεπαν τα “ειδικά εφέ” της μάχης. Τέλος, κατά την ύστερη αρχαιότητα, χτίστηκε η βεράντα πίσω από τη σκηνή . Η εγκατάληψη του πιθανότατα οφειλόταν στην πολιορκία των Βανδάλων και την επακόλουθη παρακμή της αυτοκρατορίας.